มารยาทต่างๆ

No Description

No Description

รวมบทความเกี่ยวกับ "มารยาทการให้สลาม" จากหนังสือ “มุคตะศ็อรฺ อัล-ฟิกฮิล อิสลามีย์” โดย เชค มุหัมมัด บิน อิบรอฮีม บิน อับดุลลอฮฺ อัต-ตุวัยญิรีย์ แปลโดย สุกรี นูร จงรักสัตย์

อธิบายมารยาทในการรับประทานอาหารในอิสลาม เช่น ปริมาณอาหารที่รับ ประทาน ไม่ตำหนิอาหาร ไม่ทานมากจนเกินไป ความประเสริฐของการเลี้ยงอาหารและให้ความช่วยเหลือแก่คนอื่น การกล่าวชื่นชมอาหารของผู้ทาน ไม่เป่าลมรดเครื่องดื่ม ผู้ให้บริการน้ำแก่คนอื่นต้องดื่มหลังสุด การรับประทานอาหารร่วมกัน เป็นต้น

สิทธิของท้องถนน หรือ หน้าที่ที่พึงปฏิบัติต่อท้องถนน - การขจัดสิ่งที่เป็นภัยอันตรายออกจากท้องถนน - ไม่ถ่มน้ำลายไปทางกิบลัต ไม่ว่าจะลงสู่ถนนหรืออื่นๆ - คำนึงถึงความเหมาะสมของสัตว์พาหนะในยามเดินทาง และไม่หยุดพักบนท้องถนนในเวลากลางคืน. การมีน้ำใจในการซื้อขาย - การชำระหนี้ตามกำหนดสัญญา - การให้โอกาสแก่ลูกค้าที่ยากจนและไม่เข้มงวดต่อพวกเขา - ไม่ซื้อขายในเวลาละหมาด - การซื่อสัตย์ในทุกสภาวะ - หลีกเลี่ยงจากการชอบสาบาน. หลีกเลี่ยงการค้าขายหรือธุระกรรมที่เกี่ยวข้องกับสิ่งต้องห้ามและน่ารังเกียจทุกประเภท - ไม่ฉ้อโกงและโกหก - ไม่กักตุนสินค้า.

รวมหลักฐานจากซุนนะฮฺของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะ่ลัยฮิวะซัลลัม ในเรื่องมารยาทการนอน และการตื่นนอน

รวมหลักฐานจากซุนนะฮฺของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม ว่าด้วยมารยาทในการนอนและตื่น

วิธีขออนุญาต คนที่จะขออนุญาตต้องยืนตรงไหน ? การขออนุญาตของทาส คนใช้ และเด็กๆ ไม่กระซิบกันยกเว้นเมื่อได้รับอนุญาตจากผู้ร่วมงาน ไม่ถ้ำมองในบ้านของคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต

รวมหลักฐานว่าด้วยมารยาทการเยี่ยมผู้ป่วย จากหนังสือ มุคตะศ็อร อัล-ฟิกฮิล อิสลามีย์

อธิบายมารยาทอิสลามเกี่ยวกับการพูดหยอกล้อ ตามบทบัญญัติของอัลกุรอานและซุนนะฮฺ ประกอบด้วย ไม่หยอกล้อในเชิงดูถูกดูแคลนหรือเย้ยหยันในคำสอนของศาสนา ไม่หยอกล้อนอกจากเรื่องสัจจริง ไม่หยอกล้อโดยทำให้เกิดความหวาดกลัวหรือตกใจ ไม่หยอกล้อในเชิงดูถูกคนอื่น หยอกล้อแต่พอดีพองาม คำนึงถึงคู่สนทนา ไม่หยอกล้อโดยการนินทา

จากหนังสือ 40 หะดีษเดือนเราะมะฎอน หะดีษที่ 35 - การแต่งกายในวันอีด พร้อมคำอธิบายโดยสรุป และบทเรียนที่ได้รับจากหะดีษ

โอวาท 10 ข้อสำหรับหุจญาตที่จะเดินทางกลับภูมิลำเนา เป็นข้อคิดและคำสั่งเสียสิบข้อที่มอบให้บรรดาหุจญาตใช้เป็นเสบียงในการปฏิบัติอะมัลและรักษาสภาพแห่งการทำดีต่างๆ ไว้เสมอ เมื่อกลับไปยังภูมิลำเนาและบ้านเกิดเมืองนอนของแต่ละคน นับเป็นคำสั่งเสียที่ควรค่าแก่การทบทวนและนำไปใช้สำหรับผู้ทำหัจญ์ทุกคน