เนื้อหา

เรื่องเล่าสะท้อนสภาพของมุสลิมกับการเฉลิมฉลองเทศกาลของผู้อื่น ในขณะที่สังคมมุสลิม ทั้งหนุ่มสาวและผู้ใหญ่ ต่างก็ร่วมเฉลิมฉลองในเทศกาลต่างๆ ของศาสนิกอื่น เรากลับไม่พบว่ามีใครที่ไม่ใช่มุสลิมมาร่วมเฉลิมฉลองในวันอีดของเราเลย ... เรื่องเล่านี้จะสะกิดให้ทุกคนได้ตระหนักถึงสภาพอันน่าหดหู่ และอาจจะทำให้คิดได้จนเกิดการเปลี่ยนแปลงในที่สุด

บทความที่กล่าวอธิบายเกี่ยวกับคืนอิสรออ์มิอฺรอจญ์ และเครื่องหมายต่างๆ ที่ปรากฏขึ้นในคืนนั้นเป็นหลักฐานยืนยันความสัจจริงของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และยังได้พูดถึงข้อชี้ขาดของการเฉลิมฉลองรวมถึงบิดอะฮฺหรืออุตริกรรมทางศาสนาที่มีการจัดขึ้นในคืนนี้

รวมบทดุอาอ์ที่มีระบุในหะดีษของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม เพื่อใช้ในการขอพรต่ออัลลอฮฺตะอาลา ในโอกาสต่างๆ ซึ่งเป็นดุอาอ์ที่มีคุณค่าและความหมายที่ดีเยี่ยม และคู่ควรแก่การตอบรับจากอัลลอฮฺ จากหนังสือมุคตะศ็อร อัลฟิกฮิล อิสลามีย์

จากหนังสือมุคตะศ็อร อัลฟิกฮิล อิสลามีย์ : คำที่ควรกล่าวและสิ่งที่ควรทำเมื่อฝันดีหรือฝันร้าย การชื่นชมกับการฝันดี การฝันเห็นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่เล่าฝันร้ายให้คนอื่นฟัง

รวมหลักฐานว่าด้วยมารยาทในการจามและหาว จากหนังสือ มุคตะศ็อร อัล-ฟิกฮิล อิสลามีย์

รวมหลักฐานว่าด้วยมารยาทการสวมใส่เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย จากหนังสือ มุคตะศ็อร อัล-ฟิกฮิล อิสลามีย์

กล่าวถึงบทซิกิรเฉพาะตามสภาวะและสถานการณ์ต่างๆ ตามแบบฉบับซุนนะฮฺของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺ อะลัยฮิ วะสัลลัม สำหรับการปฏิบัติของมุสลิมในชีวิตประจำวัน

อธิบายรายละเอียดต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความประเสริฐของมุอามะลาต เช่น การดะอฺวะฮฺ การค้าขาย การช่วยเหลือระหว่างกัน ฯลฯ พร้อมหลักฐานจากอัลกุรอานและซุนนะฮฺ จากหนังสือมุคตะศ็อร อัล-ฟิกฮิล อิสลามีย์

ผู้ศรัทธาที่ชาญฉลาดนั้น ความมุ่งมั่นของเขาจะไม่หยุดอยู่เฉพาะในเดือนเราะมะฎอน แต่เขาจะใช้โอกาสของเดือนเราะมะฎอนเป็นจุดเริ่มต้นไปสู่คุณความดีในเดือนอื่นๆ และเป็นเสมือนโรงเรียนที่ให้ผู้ศรัทธาได้ปรับปรุงทบทวนเจตนาและความตั้งใจของตน พร้อมมุ่งมั่นที่จะยืนหยัดในการเคารพภักดีอัลลอฮฺ บทความนี้จะนำคุณไปสู่การทำความเข้าใจบทเรียนจากเดือนเราะมะฎอนในด้านต่างๆ อาทิ บทเรียนด้านจิตวิญญาณ บทเรียนด้านการอบรมขัดเกลา บทเรียนด้านจรรยามารยาท บทเรียนด้านสังคม เพื่อสานต่อบรรยากาศแห่งความดีที่ยั่งยืนตลอดทั้งปี

การตัดสินข้อพิพาทที่เกิดขึ้นระหว่างมนุษย์นับเป็นความประเสริฐอย่างใหญ่หลวงสำหรับผู้ที่สามารถกระทำได้และมั่นใจว่าตนจะไม่กระทำในสิ่งที่อยุติธรรม มันยังเป็นการแสดงถึงความใกล้ชิดต่ออัลลอฮฺมากอีกประการหนึ่ง เพราะเป็นการสร้างความสมานฉันท์ให้แก่มนุษยชาติ ให้ความยุติธรรมแก่ผู้ที่ถูกอธรรม ขจัดผู้อธรรม ใช้ในเรื่องของความดีงาม ห้ามปรามเรื่องความชั่วช้า กำหนดบทลงโทษ มอบสิทธิต่างๆ ให้แก่เจ้าของ เป็นหน้าที่ของบรรดานบี อะลัยฮิมุศศอลาตุวัสลาม

การพิพากษานั้น ประเด็นของมันคือการตัดสินเหตุการณ์ต่างๆ ของมนุษย์ ในด้านชีวิต ทรัพย์สิน และสิทธิทางด้านต่างๆ ของพวกเขา ด้วยเหตุนี้อันตรายที่เกิดจากการพิพากษาใหญ่หลวงยิ่งนัก เพราะเกรงว่าผู้พิพากษาจะเอนเอียงเข้าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดของคู่กรณีพิพาท บางทีเนื่องจากเป็นญาติใกล้ชิด เป็นเพื่อนฝูง เป็นคนมีฐานะร่ำรวยโดยหวังผลประโยชน์อะไรบางอย่างงจากเขา เป็นผู้มีบารมีเพราะเกรงกลัวในอำนาจบารมีของเขา หรือจะด้วยเหตุผลในทำนองเดียวกันนี้

จากหนังสือมุคตะศ็อร อัลฟิกฮิล อิสลามีย์ โดย เชคมุหัมมัด อัตตุวัยญิรีย์ ประกอบด้วยเนื้อหาต่างๆ เกี่ยวกับมารยาทของผู้ทำหน้าที่พิพากษา สิ่งที่ผู้พิพากษาควรหลีกเลี่ยง เมื่อใดที่ผู้พิพากษาจะตัดสินด้วยสิ่งที่ตนรู้ ความประเสริฐของการสร้างสมานฉันท์ระหว่างมนุษยชาติและการเมตตาสงสารต่อพวกเขา บทบัญญัติว่าด้วยการตักเตือนคู่กรณีก่อนจะตัดสิน อันตรายที่เกิดจากการไม่ตัดสินตามบทบัญญัติแห่งอัลลอฮฺ ความแตกต่างระหว่างกอฎี (ผู้พิพากษา) และมุฟตี (ผู้ชี้ขาดปัญหาศาสนา)