අන්තර්ගතය

1. ජනයා ජීවත් විය යුත්තේ කෙසේ ද? 2. සියලු යහකම් පිළිගනු ලැබීම පිණිස කොන්දේසි දෙකක්. 3. ඉක්ඃලාස් සහ නබි (සල්) තුමාගේ මඟ පෙන්වීම පිළිපැදීම 4. කෙනෙකුගේ මරණයෙන් පසුව ඔහුගේ ණය පියවීම. 5. ඔහු නොකළ උපවාස, හජ් හෝ උම්රා අවසන් කිරීම 6. ඔහුගේ නමින් සිදුකරන කත්තම් ගැන පැහැදීම

1. අශීලාචාර අභ්යمන්තර ප්ර විෂ්ටය ප්රේغමවන්තයින්ගේ දිනය හඳුන්වා දී ඇත. මෙම පාපතර ක්රිතයාවට මාධ්ය්යෙන් ලැබෙන සහයෝගය විශාලය. 2. කාන්තා පිරිමි ආදරය පිවිතුරුය. ඔවුන්ගේ ඇසුර අති උතුම්ය. 3. ඉස්ලාමයට ආවේණික ප්ර තිපත්ති හා සංකල්ප ඇත. කිසිදු අවස්ථාවක එම ප්රبතිපත්තීන් කඩා දැමීම නොසුදුසුය. එසේ සිදු කළහොත් එයින් සිදුවන විනාශය ඔබටයි.

නිහතමානීභාවය යනු කෙනෙක් සමාජ තත්ත්වය, අධ්යාීපනය, පුරවැසිභාවය, හෝ වර්ණය වැනි ඉතාමත් සුළු හේතුන් මත තමා අන් අයට වඩා උතුම් බව හෝ උසස් බව හෝ නොසිතීමය.

1. පරිසරය පිරිසිදු තිරීම සහ මිනිසාගේ කය සහ සිත පිරිසිදු කිරීම

රැවටීම සහ වංචා කිරීම වැනි පහත් ක්රි යාව ශිෂ්ට සම්පන්න පුද්ගලයෙකුට නොගැළපෙන පිළිකුල් සහගත ලක්ෂණයකි. අන් අය වැරදි මාර්ගයේ යොමු කරනු පිණිස සත්යරය දැනුවත්වම විකෘති කිරීම අවංකභාවයේ වටිනාකමට එරෙහි ක්රි යාවකි.

1. මුස්ලිම් වරයෙක් පාපයෙන් වැළකී සිටීමට ද තම ආශාවන් මැඩපැවැත් වීමේ හැකියාව වර්ධනය කිරීමට ද උපවාසය මාර්ගයක් වශයෙන් තෝරා ගත යුතුය. 2. කෝපය පාලනය කිරීමේ හැකියාව වර්ධනය කර ගැනීම ට උපවාසය සාධයක් විය යුතුය.

1 මුස්ලිම්වරු ඉස්ලාමීය විශ්වාසය සහ අති උතුම් අල්ලාහ් වෙත දෑත් ඔසවා කරන දුආ ප්රවර්ථනාවන් යන දෙක තම ප්රශශ්න වලට විසදුම් දෙන, තමන් සතු බලවත් ආයුධ බව සලකති. 2.දුආ කිරීමෙන් පසු කිසිදු උත්සහයක් නොකර පැත්තකට වී සිටින කෙනෙක් අල්ලාහ්ගේ අසීමිත කරුණාව විහිළුවට භාජනය කරන කෙනෙක් බව සැලකේ.

ඔබගේ වහලුන් ඔබගේ සහෝදරයන්ය. ඔබගේ පාලනය යටතට ඔවුන්ව පත් කළේ අල්ලාහ් ය. ඔවුන් හළන දහඩිය බිඳු සිඳී යෑමට පෙර ඔවුන්ගේ කුලිය ලබා දිය යුතුය

රමදාන් මාසයෙන් අපි රැගෙන ආවේ කුමක් ද? 1.තරාවිහ් නැමදුම් තහජ්ජුද් නැමදුමක් (කියාම් අල් ලයිල්) බවට පත් කර ගත හැක. 2.සුන්නාහ් උපවාසයේ යෙදීම සඳහා අවස්ථාවන්. 3.අල් කුර්ආනය පාරායනය කිරීම

01. වචනයෙන් හා ක්රිපයාවෙන් කරන වංචාවන් 02. පැවරීම් හා වගකීම් හි වංචාවන් 03. විශ්වාස කර පැවරූ භාණ්ඩ හා මුදල් ගනු දෙනු කිරීම

තම සිරුරේ තිබෙන සෑම සෛලයක් ම, සෑම පරමාණුවක් ම මැවුම් කරුගේ කැමැත්ත ට සහ නියෝගය ට එකඟ ව ක්රිرයා කරන බව මිනිසා නිසැක ව නිගමනය කරයි.

තමන්ගේ හැකියාවට එකඟව තමා සතු ධනයෙන් යහපත් හේතුන් සඳහා විධිමත් ලෙස වියදම් නොකරන්නෙක් කිසි විටෙක ධර්මිෂ්ඨ භාවය ලබන්නේ නැත.