Contents

Зиндагии баъд аз марг ва ҳақоиқи он ва баъд аз марг чи воқеъаҳо рӯй медиҳад ва зиндагии ҷовидона кадом аст, ва дигар корҳои алоқаманд ба зиндагии охират, ки ин суханрони дар бар гирифтааст.

Фазоил ва аҳкоми шаҳодат ва чи аҷру савобро соҳиб мешавад ва киҳоро метавонад рӯзи қиёмат шафоъат кунад, ва дигар корҳои алоқаманд ба шаҳид ва шаҳодат.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар бораи баъзе аз сифатҳои Паёмбари Акрам Муҳаммад (Дуову дуруд ба ӯ бод) суҳбат мекунад, ва алалхусус дар бораи сифатҳое, ки мушрикини Қурайш пеш аз биъсати Паёмбар Ӯро бо он сифатҳо мешинохтанд. (Мисли: Муҳаммади Содиқ, Муҳаммади Амин ва дигар сифатҳое, ки барои мусулмонон намуна мебошанд.)

Қиссаи ҷолиб ва таъсирбахши Абубакри Сиддиқ бо Мистаҳ (р), ки Абубакри Сиддиқ ба ӯ садақа доданро манъ кард, Ва баъди нозил шудани оёте аз ҷониби Худованд садақаи медодагиашро боз шуруъ кард.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар мавзуъи таълиму тарбия ва пешрафти башарият ва муҷтамаи мусалмонон суханрони мекунад, ва яке аз омилҳои муҳими пешрафти башарият ин таълиму тарбияи занон ва духтарони мусалмон мабошад, ҳар вақто, ки зани мусалмон босавод ва таълим дида бошад метавонад фарзандони хубе ва олиме бавоя....

Ин навор дар мавзӯъи ҳақиқати дунё ва хушбахти суҳбат карда, баён мекунад, ки ин дунё ба касе вафо накардааст ва хушбахти ҷамъи молу мансаб нест, балки ибодати худованд ва ба даст овардани розигии Ӯ ва пайрави аз дину Расули Ӯст.

Оё аксари ёрони Паёмбар, ки дар садри ислом имон оварда буданд аз ҷумлаи камбағалон ва канизон буданд? Ва оё барои гурехтан аз фақру бардагӣ ба ислом дохил шуданд? Ин навор дар бораи ҳақиқате, ки баъзе аз муфаккирон ва таърихнависон онро нодуруст баён карданд, суҳбат мекунад.

Навор дар бораи чигуна бунёд кардани оилаи солим суҳбат карда, намунаҳое аз ҳаёти Паёмбар (с) дар ин мавзӯъро баён мекунад.

Ин навор дар атрофи шахсоне, ки бо даъвати Абубакри Сиддиқ дар садри ислом мусалмон шудаанд суҳбат мекунад, ва аз ҷумлаи онон халифаи севуми мусулмонон Усмон писари Аффон –Худованд аз онҳо рози бод- мебошад.

Навори мухтасар дар мавзӯъи тақво ва фоидаҳои он ва чигуна инсон тақводор шуда метавонад.

Навор дар бораи ислом овардани Абубакри Сиддиқ (Худованд аз Ӯ рози бод) ва фазилатҳои он ҳазрат.

Васфи дӯзах дар Қуръон ва суханони Паёмбар бисёр тасири аҷибе ва бузурге бар нафсҳои саҳобагон мегузошт, ки рафтору кирдори саҳобагонро тағйир медод. Ва онҳо аз тоату ибодати Худованд лаҳзае ғофил намешуданд.