Contents

Дастури амалӣ, ки тарзи таҳоратро қадам ба қадам шарҳ медиҳад, Ин хеле муҳим аст, зеро таҳорат шарти дуруст будани намоз аст.

Се амале, ки бояд хос барои Худо анҷом дода шавад, онҳо: Назр, Қурбони ва Қасам хурдан аст.

Се чизе аст, ки имкон надорад аз ғайри Худо хоста шавад: Талаби фарзанд, Талаби шифо, ва талаби Ҳидоят.

Ваҳдату шафқат ва хешутабори байни саҳоба ва аҳлу байти Паёмбар (с), ва мавқифи саҳоба дар ба ҷой овардани ҳуқуқи аҳли байт.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи навъҳои тавасул, ва яке аз ин навъҳо, ки тавасул ба номҳо ва сифатҳои Худованд мебошад, суханрони намудааст.

Аз ақсоми тавассули машруъ ва дуруст, тавассул ба дуъои солеҳон ва одамони неку дар ҳоли ҳаёташон мебошад, ва тавассул бар мурдагон ҷоиз намебошад.

Шайх Муҳаммад Солиҳи Пурдил дар ин навор дар бораи навъи чаҳоруми тавассул суҳбат мекунад, ки он тавассули ғайри шаръи ва нодуруст аст, ин намуд тавассулҳо бо тавассули дарахтҳо ва ё мазорҳо ва дигар чизҳое сурат мегирад ки аз тавасули шаръи ва дуруст берун аст.

Устод Абдуллоҳи Ҳайдарӣ дар ин навор дар бораи фазлу бузурги ва маконати аҳли байти Паёмбари ислом – Саллалоҳу алайҳи ва салламро-ро, дар дини мубини ислом пешкаши бинандагон мекунад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар мавзӯъи итоъат кардан аз Худои яккаву ягона ва Расули Ӯ суханрони мекунад, ва дар рафти суҳбаташ баъзе аз оятҳо ва ҳадисҳои алоқаманд ба ин мавзӯъро тафсир ва тарума кардааст.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор қиссаи баъзе саҳобагони киромро зикр мекунад, ки тамоми дороии худро фидои роҳи Аллоҳ карданд. Ва баён мекунад, ки тамоми ибодатҳои бандагон бояд бахотири Аллоҳ бошад аз ҷумлаи қасам хурдан ва назр кардан.

Дар ин навор гуруҳе аз олимон ва донишмандон дар бораи ҷойгоҳ ва маконати саҳобагони Пайғамбари ислом суҳбат карда ва қиссаҳо ва достонҳое, ки дар бораи илму маърифат, имону тақво, шуҷоатманди, ҷиҳод ва фидокориҳои онҳо аст зикр мекунанд.

Дар ин навор гуруҳе аз олимон ва донишмандон дар бораи ҷойгоҳ ва маконати саҳобагони Пайғамбари ислом суҳбат карда ва қиссаҳо ва достонҳое, ки дар бораи илму маърифат, имону тақво, шуҷоатманди, ҷиҳод ва фидокориҳои онҳо аст зикр мекунанд.