Contents

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи ҳидоятёфтагон ва муваҳҳидон суҳбат карда, баён мекунад, ки вақто инсон Худои ягонаро парастиш кунад ва роҳи ростро интихоб кунад, асари ин ҳидоят ва тавҳидро дар зиндагиаш мушоҳида мекунад ва аз он лаззат мебарад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи ин ибора “Эй Расули Худо назар” гуфтан суҳбат мекунад ва баён мекунад, ки чунин ҷумларо гуфтан ҷоиз нест ва гуяндааш гунаҳгор мешавад.

Эътиқоди осон (дар партави Қуръон ва суннат)

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор ҳадисе аз ҳадисҳои Паёмбари акрамро шарҳ медиҳад, ва он ҳамон ҳадисе аст ки 7 гуруҳе дар зери сояи арши Худованд ҳифозат мешаванд дар рӯзе (рӯзи қиёмат) ки ягон сояе вуҷуд надорад магар сояи арши Худованд.

Ҳадиси васфи ҷаннат чигунае ки аз Абуҳурайра (р.з) ривоят аст, ки Паёмбари Худо (с) аз Худованд ривоят мекунад, ки Худованд мегуяд: Барои бандагони солеҳам чизҳое тайёр кардаам, ки на чашме дидааст ва на гуше шунидааст ва на дар дили касе гузаштааст...!

Дар ин навор Шайх Муҳаммад Солиҳи Пурдил дар мавзӯъи хурофотҳое, ки аз мардум сар мезанад, ва сабаби пайрави накардан аз равиши Паёмбари ислом мегардад, ва ин чунин дар мавзӯъи ширк ва талаби ҳоҷат аз ғайри Худо кардан, суханрони кардааст.

Шайх Муҳаммад Солиҳи Пурдил дар ин навор дар мавзуъи васфи ҷаннат суҳбат мекунад, ва ҳадисеро аз Паёмбари Худо барои истидлол ва исботи гуфтаҳои худ ёдовар мешавад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор, барои рафъ ва дур кардани балоҳо ва мусибатҳо ҳалҳое пешниҳод мекунад, ва аз ҷумлаи он ҳалҳо намоз аст, вақто ки қаҳти мешавад ба намози истисқо ру биоваред, ва ҳангоме ки хусуфу кусуф мешавад ру ба намоз оред, ва ин васияти Паёмбари ислом аст.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи имтиҳони Худованд намозхононеро, ки холисона барои Худо намоз мехонданду риё намекарданд, ва он намозхононе, ки барои мардум ва ё шуҳрату риё мехонданд, баён мекунад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар мавзӯъи таваккал ба Худо кардан дар ҳамаи ҳолатҳои ҳаёт, ва ин ки таваккал ба ғайри Худо кардан ҷоиз нест, суханрони кардааст.

Тавассул бар ду навъ аст: Тавассули шаръи (дуруст) ва тавассули ғайри шаръи (нодуруст ва ҳаром), ва тавассули шаръи се навъ мебошад: 1-Тавассул ба номҳо ва сифатҳои Худованд. 2-Тавассул ба амалҳои неки инсон. 3-Тавассул ба дуои солиҳон дар ҳаёташон.

Шайх Муҳаммад Солиҳи Пурдил дар ин навор дар бораи навъи дуюми тавасул суҳбат мекунад, ки он Тавасул ба амалҳои неки худи инсон мебошад, ва дар ин боб як ҳадиси машҳуре аст аз Паёмбари ислом, ки онро пешкаши бинандагон мекунад.