Contents

Маъоси ва гуноҳон паёмадҳо ва осори зиёд ва гуногуне дорад, ки аз ҷумлаи он маҳрумият аз ризқу рӯзи мебошад.

Намози шаб ва хусусан намоз (таровеҳ) хондан дар моҳи рамазон бисёр аҷру савоби зиёд дорад, инчунин намози шаб аз сабабҳои бахшидани гуноҳони гузашта мебошад.

Аллоҳ ғафуру раҳим аст ва азобаш азоби дарднок аст.

Ин навор дар мавзӯъи садақа ва фазоили он суҳбат намуда, аҷру савобу неъматҳое, ки Худованд барои садақакунанда медиҳад, онро баён мекунад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи азамат ва бузургии дини мубини Ислом ва ибодати Худои якто суҳбат карда, мусалмононро ба Худотарси ва пайрави аз фармонҳо ва наҳйиҳои Парвардигор ва расули Ӯ ташвиқ мекунад.

Садақа додан дар роҳи Худо яке аз бузургтарин аъмоле аст, ки бандаро ба Парвардигораш наздик месозад.

Фатво дар бораи исботи даромадани моҳи рамазон бо роҳҳои шаръӣ.

Фатво дар бораи нияти рӯзаи моҳи рамазон.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар мавзӯъи зулм ва золимон суҳбат карда баён мекунад, ки Худованд золимонро дӯст намедорад ва ҳамавақт пуштбон ва кумаккунандаи мазлумон мебошад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар мавзӯи нақши зан дар оила ва тарбияи фарзандон ва ҷавонон, ки ояндаи ин миллат мебошанд, суҳбат мекунад.

Дуоҳое, ки вақти баромадан аз хона хонда мешавад, бо зикри ҳикмат ва фоидаҳои он.

Фатво дар бораи рамазон ва ҳукми тарккунандаи он.