Contents

Чун куфр муҷиб ва сабаби мондагор будан дар дӯзах аст, пас имон ва амали неку лузуман муҷибу сабаби раҳои аз он аст.

Худованд барои ҳар бандааш ду неъмати бузурге ато кардааст: Ақл ва Дил, ва ҳар як бандаи Аллоҳ бояд ин ду неъмати илоҳиро дар роҳҳои хуб ва фоидаовар истифода кунад. Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор чигуна ин ду неъматро дар роҳҳои хуб истифода бурданро баён мекунад.

Неъматҳои Худованд барои бандагонаш беҳисоб ва зиёд ҳастанд. Оё дар байни ин неъматҳои Худованд неъматҳои зараровар барои инсон вуҷуд дорвад? Ва оё Худованд чизе, ки барои бандагонаш зараровар бошад, иҷозаи истифода бурданашро медиҳад? Ҷавоби суолро дар ин навор хоҳед ёфт.

Сарнавишти аҳодис аз ҳаёти Паёмбар (с) то хилофати Умар ибни Абдулазиз (р.з)

Навор дар бораи адолати ҳазрати Умар писари Хаттоб (Худованд аз ӯ рози бод) мебошад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор сураи Мулкро тафсир ва тарҷума карда дар атрофи масъалаҳои алоқаманд ба ин сура суханрони кардааст.

Паёмбари Худо мефармояд "Беҳтарини шумо касе аст, ки Қуръонро омухта ва онро барои дигарон таълим медиҳад" (Бухорӣ)

Дини ислом динест, ки ҳамеша мардумро ба эҳтиром ва кумак байни ҳамсоягон даъват мекунад.

Мақолаи муфид ва мухтасар дар бораи биҳишт ва биҳиштиён ва васфи он дар Қурони карим.

Писарбачае дар кутоҳтарин муддат ҳофизи Қуръони карим шуд ва аз ҷумлаи сабабҳои ин муъҷиза он будааст, ки падараш ҳеҷгоҳ луқмаи ҳаром ба хонааш ворид намекардаст.

Шайх Муҳаммад Солиҳи Пурдил дар ин навор дар бораи дӯстии Худованд ва итоати Ӯ суҳбат кардааст.

Мақолаи муфид ва мухтасар дар бораи дӯзах ва дӯзахиён ва васфи он дар Қуръони карим.