Contents

Дар ин навор шайх Мухаммад Солехи Пурдил дар мавзуи ҳиҷоб, ва ин ки ҳиҷоб иффат аст барои занҳо суҳбат мекунад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар боби ҳиҷоби зани мусалмон суҳбат намуда,чигуна будани ҳиҷоби зани мусулмонро баён менамояд.

Ҳукми иштирок кардан дар идҳои кофирон, ва ёри додани онҳо дар идҳояшон.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар бораи баъзе корҳо ва амалҳое суҳбат мекунад, ки онҳоро ҳангоми азодори анҷом додан ҳаромаст, баробар аст, ки он корҳо аз тарафи хонаводаи майт анҷом шавад ва ё аз тарафи меҳмонҳо.

Хилқати инсон иборат аз чанд марҳала аст, ки дар Қурон ва аҳодис баён шудааст ва аз ҷумлаи он мароҳил, нутфа, алақа ва музға мебошад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар бораи баъзе мусалмононе суҳбат мекунад, ки вақти арӯси кардан аввал рафта дар назди олиме ва ё муллое никоҳи исломи мекунанд, аммо баъди чунин никоҳи дурусту шаръи туйи худро ба як туйи ғайри исломӣ, ки дар он аз бегоҳ то саҳар рақсу бози ва нӯшидани нӯшобаҳои....

Аз мусибатҳо ва балоҳое, ки уммати мусулмон гирифтор шудааст ва ба сабаби он неъматҳои худоро аз даст додааст ва гирифтори мушкилиҳо шудааст, ташбеҳ ва монанди кардани мусулмонон бар насрониҳо, яҳудиҳо ва дигар мушрикону кофирон дар идҳо ва ҷашнҳояшон мебошад.

Китоб ҷанбаи омӯзишӣ ва тарбиявӣ дошта, бо шеваи нав омода гардидааст. Он аслан барои худомӯзии алифбои арабӣ пешбинӣ шуда ва ҳамзамон барои ғановати фикрии хонанда дар бахши дуюм ба тарҷима ва баёни хулосаи бистуяк сураи охири Қуръон пардохта, бахши сеюм ва чоруми онро бо омӯзаҳои имонӣ ва матолибӣ маънавӣ пурбор....

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор оятеро шарҳ медиҳад, ки Худованд дар он баён кардааст, ки Ӯ бандагонашро дар ин дунё бо панҷ чиз озмоиш ва имтиҳон мекунад, Ва вақто ки бандагони Худо бо чунин озмоиш рӯбарӯ шуданд сабр кунанд ва аз Худованд хоҳони мағфират ва осони бошанд.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар бораи касоне суҳбат мекунад, ки мехоҳанд аз корҳои бад даст кашида тавба кунанд, вале ба сабаби дӯстони баде ки доранд наметавонанд аз ин роҳ баргарданд, ва ҳадисеро, ки дӯстони бад сабаби аз тавба дур мондани шахсе шудаандро зикр менамояд, то барои дигарон ибрат бошад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи зикрҳо ва дуъоҳое суҳбат мекунад, ки ҳар мусалмоне онҳоро ба забон биорад Худованд ба сабаби он шайтонро аз ӯ дур мекунад.

Ҳукми хурдани гуште ки ҳалол ё ҳаром буданаш номаълум аст.