Contents

Имон ва куфр ду исм ва ду ҳукме мебошанд, ки танҳо Худованд ба онҳо ҳукм мекунад, пас касеро кофир гуфта намешавад магар бо далил ва ҳуҷат.

Имон: Қавл асту амалу эътиқод, ва ҳамаи ин сето имон мебошад

Мақола дар бораи номҳо ва сифатҳои Худованд. Гирифташуда аз китоби Фаслҳо дар ақида “Нома ба сӯи аҳли Шом”

Ин рисола ҷавоби суолест, ки пурсида мешавад банда рӯзи ҳисоб (қиёмат), ҳаққи Худованд бар бандагонаш, ҳаққе, ки васият кардааст онро бар Нуҳ (а) ва паёмбароне, ки баъди ӯ омадаанд, Паёмбарие, ки бо омадани Муҳаммад (с) хотима ёфт.

Дар якҷоягии ақлу нақл (Қуръон ва Суннати паёмбар (с)) ҳақиқати шариъатро фаҳмида мешавад, На нақл онеро фоида дорад, ки ақлашро аз даст додааст ва на ақл онеро фоида дорад, ки нақлро аз даст додааст

Қуръон каломи Худованд аст ва дар ҳақиқат Худованд онро бо ҳарфҳо ва оятҳову сураҳояш сухан гуфтааст. Гирифташуда аз китоби Фаслҳо дар ақида “Нома ба сӯи аҳли Шом”

Худованд тақдирҳои махлуқоташро пеш аз он ки онҳоро халқ намояд муқаддар намуда буд Гирифташуда аз китоби Фаслҳо дар ақида “Нома ба сӯи аҳли Шом”